Chiang Mai Thai Cookery School

Woensdagochtend is vertrekochtend : ik pak alles weer in (blijkbaar niet alles, merk ik de volgende dag - ik mis op een of andere manier opeens mijn cd's met foto's - op zich geen ramp omdat tot en met Peru al in Belgie is aangekomen, en ook op de tweede cd staat die tot en met Nieuw Zeeland nog steeds onderweg is) en ik vanaf Nieuw Zeeland alle goede foto's nog op de CF-kaart heb laten staan - ik heb trouwens gemerkt dat de Japanschade beperkt is tot de namiddag in Nara - dat wordt een oproep aan de Japanliefhebbers met digitale foto's)), ga nog even mijn mails checken in verband met reservering Bangkok en ontbijt in mijn stamontbijtcafe.

Om 10.00 u begint de cursus in 'The Wok', het restaurant (nou ja) van de Chiang Mai Cookery School. Ik arriveer daar bepakt en bezakt, kan alles een veilige plek geven en we gaan eerst naar de markt - ik moet 'Fish heads' kopen - later blijkt het enkel over de fish te gaan. Wel interessant, we leren het verschil tussen de verschillende rijstsoorten, noedelsoorten, groentesoorten (hoe zie je dat een peper goed is ?), ... De groep is vrij groot, maar voor het koken zelf worden we in kleinere groep begeleid. Telkens krijgen we te zien hoe een gerecht gemaakt wordt, en daarna doen we het zelf. Zeer professioneel : we hebben allemaal een eigen wok, kookplaat, mes, ... en terwijl we de demonstratie zien, worden de ingredienten op onze eigen plek gelegd (plus alles wordt afgewassen, een luxe). We maken noedels met groente en kip, kip met gele curry, gestoomde vis in bananenbladeren voor de lunch, en 's middags nog eens garnalensalade en bananen in kokosmmelk. Het meeste is zeer lekker, en tussendoor krijgen we veel handige tips, die ik allemaal in mijn kookboekje heb gezet, dus dat belooft ... op naar de Chinese supermarkt in A'pen - het meeste zal daar wel te koop zijn. Al bij al vind ik een dag precies geod, sommige mensen doen het een hele week, of een paar dagen na elkaar, maar dan raak je volgens mij overzadigd - wat de Rotterdamse naast mij ook wel beaamde ('s avonds eet ik bijvoorbeeld niet). Er was zelfs een Amerikaanse moeder met 2 kinderen - zij woonden in Chiang mai en haddne dat als kerstvcadeautje van man/vader gehad. Zij vertelde trouwens dat er alleen al in Chiang Mai 7 internationale scholen zijn ... nooit gedacht. In Thailand wonen er dus echt wel veel westerlingen.

Een van de helpers van de kokschool chartert een tuk-tuk voor mij die mij in een gevaarlijke rotvaart naar het station brengt - ik had gezegd dat ik er om 16.15 u moest zijn, en ik was er dan ook.

En dan mijn laatste lange treinreis van deze vakantie : ik blijk bij een groepje Belgen te zitten, waarvan de groepsleider wel afgaat, als vlak voor het vertrek blijkt dat ze in de verkeerde wagon zitten. Jammer. Ik krijg een Thaise familie (papa blijft nog evne in Chiang Mai - wekr n de Chaing Mai Zoo, vertelt hij troits) met een oervervelend verwend jongetje als buren ... blij dat ze er vroeg ut moeten (rond 3.00 u merk ik 's nachts) zodat ze ook vroeg gaan slapen.
Ik lig zeer comfortabel boven (vraag me wel af hoe Bart hierin paste, want mijn bed is max 1.80 lang, schat ik - ik kom met mijn voeten tegen de muur) te lezen, het is pas 20.30 u, als Koen van de Belgische groep langskomt - ja, ik wil wel mee naar de bar ! Daar blijkt het ambiance ten top : we komen met Vlaamse songs binnen, en blijven totdat de nmuziek stopt, om een uur of halfelf. Koen reis met Jet Air : goed georganiserd, maar wel een kleine (en allemaal Franstaligen) groep. Hij werkt bij EDS, die kennen we in Brussel ... ook toevallig. Hij zit wel op de interne audit, dus heeft niet veel met ons te maken. Het is trouwens moeilijk praten, de muziek staat keihard. De obers doen soms een kleine dansdemonstratie en de Vlamingen aan de andere kant van de wagon gaan helemaal uit de bol : dit is wel echt grappig - zou je ergens anders niet zien. Om halfelf worden we er vriendelijk uitgebonjourd en dan is het even schrkken : de deur naar mijn wagon (en dus ook naar die van Koen - de volgende) is op slot ... ik zie mezelf al een hele nacht meten opblijven. Gelukkig komt er iemand aan, en de problem is solved, wel niet met de bekende lach ...
In mijn wagon slaapt zowat iedereen - ik val ook gauw in slaap, maar wordt af en toe wakker (oa van het vervelende jongetje om 3.00 u), ook van het licht dat aanblijft (en die neonbuizen zie je natuurlijk als je boven ligt ... ik doe niet de moeite om te vragen of die uit mogen - zal wel aan regels gebonden zijn ... zoals veel dingen - de conducteurs zien er zeer militaristisch uit ...