Over tempels en zo meer

Vandaag is het mijn Japanse-traditie-dag : ik ga naar Nara, de eerste en oude hoofdstad van Japan en centrum voor het boeddhisme. Raar maar waar : veel oude tempels bleven bewaard, hoewel ik in de LP van iemand las dat je 'origineel' soms met een korrel zout moet nemen.

In de trein zit ik naast een mevrouw in traditionele kleren. En zij knoopt een gesprek aan (kent wat Engelse zinnen) ! Ze woont in Okayama en gaat naar ... om les te volgen in theeceremonies. Ze houdt van het spirituele. Ze ziet er zeer mooi uit : haar kleren zijn van zware stoffen met warme herfstkleuren.

Ik besluit (me overzadigde kerkmomenten herinnerend) me te beperken tot de belangrijkste tempels en loop gewoon langs de rest. Kijken alleen is ook al mooi. De tempels liggen als het ware in een heel groot park, zodat ik er 's avonds zo'n 10 km heb opzitten. Overal kom je herten tegen, een soort heilig verklaarde dieren.
Isui-en garden is een mooie theetuin (zelfs als er geen bloesem is) en dus typisch voor theeceremonies. Bruggetjes, een waterrad, vijvertjes ... het is er allemaal en wordt nog idyllischer als de zon doorbreekt. Ik drink hier een (dure) kom groene thee (niet te verwisselen met de groene thee die je in Europa koopt : dit is echt groen en zeer sterk) met 'cake', een of ander gebakje waarvan ik ook al in het basement in het station heb geproefd. Schoenen uit natuurlijk, en een foto als herinnering (die ik later per ongeluk deleet).
Dan de Todai-ji tempel : mijn gids besteedt hier 2 bladzijden aan, dus als ik er maar 1 'doe', moet het die zijn. Ongelooflijk hoeveel mensen echt respect voor tempels hebben : iedereen lijkt hier alle riten te kennen en buigt, klapt, bidt, .. waar het hoort. Ook hier wel toeristen, maar zeer weinig westerlingen. In de Boeddhahal zit er inderdaad een zeer grote boeddha : 16 meter hoog en echt knap om te zien. En dat in het grootste houten gebouw in de wereld. Het is echt enorm, blijkbaar was de hal vroeger 1/3 hoger - de huidige versie dateert van 1709. De boeddha zelf moet van 752 dateren, zelfs in die tijd een hele prestatie, vind ik. 2 km verder ligt Kasuga Grand Shrine : een zeer fotogenieke Shinto-site (shinto en boedhisme zijn eigenlijk 2 Japanse godsdiensten) uit 710, maar om de 20 jaar opnieuw gebouwd. Tot 1863 : de huidige houten constructie dateert van dat jaar. De tempel ligt helemaal in het bos, en op de paden ernaartoe staan er 3000 lantaarns.

Op de terugweg naar het station eet ik in een zeer goed eethuisje : ze wijzen me een tafel aan, maar ik vraag of ik niet vlakbij de keuken, aan de bar (met een hete rand ontdek ik), mag zitten. Ik bestel iets dat op een omelet lijkt, met groente en coddfish (weet niet wat dat is) en volg met fototoestel het proces. Heel lekker, er zit zelfs een smaakje gember in.

De eerste 2 dagen heb ik in Kyoto in Tour Club geslapen, een soort van hostel - zeer goed en schappelijk van prijs. Vanavond slaap ik in een vrij sjiek hotel vlak tegenover het station - kwestie van wat langer te kunnen slapen - moet al om 5.45 u de trein naar Kansai Airport nemen. Is ook heel leuk : je ontmoet zo wel iets minder mensen, maar je kunt alles vrij in je kamer laten rondslingeren, uitgebreid badderen en 's morgensvroeg maak je niemand wakker, en je wordt nog gewekt ook ...

Terug in Kyoto (ik loop nu met zekere pas doorheen alle obstakels in het station - lees controleposten) neem ik mijn intrek in het hotel : iets minder finesse dan in Tokyo (bv geen kimono, maar die trek ik toch niet aan), maar nog steeds heel goed - bagage wordt zelfs naar boven gebracht. Ik badder uitgebreid en ga dan naar het postkantoor om wat verzameld printed matter op te sturen - bv. de krant - die koop ik in ieder land waar ik kom - hier heb ik een businesskrant in het Japans gekocht, en een gewone krant in het Engels - zie nergens Ernst & Young staan, gelukkig maar wellicht. De Engelstalige krant gaf mij trouwens weer wat wereldnieuws, bv over Ruanda, over Bush als man van het jaar (hoe bestaat het toch) en ook over de herdenkingsviering in Bastogne (1/6 pagina).

In het postkantoor merk ik dat ik mijn 'Japans op reis' te overmoedig in het hotel heb laten liggen : de man die mij helpt, begrijpt maar niet wat (of waar) België is. Ik probeer het te situeren (ik snap best dat hij België niet kent), maar het woord 'Europa' helpt ook al niet ... tenslotte lukt het dan - hij plakt er in ieder geval een portbedrag op dat mij OK lijkt, dus ... we zullen zien of en wanneer de envelop aankomt. Hij had het eerder over Belize - ik hoop dat mijn pakje met boeken dat ik de dag ervoor heb opgestuurd, niet die richting uit is ...

Van Kyoto heb ik nog maar een deel gezien - ik verken 's avonds nog even het grote winkeldistrict : indrukwekkend, zowel de winkels zelfs als de hoeveelheid mensen ... het lijkt wel of heel Kyoto en omstreken 's avonds op straat loopt. Ik was trouwens blij dat ik overdag een minder snelle trein had die echt door de dorpen reed : zo was er wat meer te zien - mensen lijken dus echt wel heel klein te wonen !

Als afsluiter drink ik nog even een warme chocolademelk in een à-la-Starbuckcafe : zeer populair hier in Japan - de koffiehuizen (met Amerikaanse tint weliswaar) rijzen hier als paddestoelen de grond uit ! Ik zit aan een ronde tafel met in het midden een enorme wereldbol (die ronddraait en niet helemaal correct is) en de jongen naast me vraagt waar ik vandaan kom - we zitten net in Zuid-Amerika, dus het is even wachten geblazen, maar ik profiteer ervan (ik hoor het mezelf nog steeds graag opsommen) en vertel hem waar ik al allemaal geweest ben. Na ieder land laat hij een soort grijnslach zien en horen (zoals alleen Japanners kunnen, het is geen humor, het is eerder verbazing of zo), wat mij natuurlijk enkel maar motiveert om verder te vertellen ... Hij woont 30 minuten buiten Kyoto maar vindt het leuk om in een koffiehuis te gaan lezen of studeren, wat, merk ik, trouwens heel wat jongeren zitten te doen - mobiel gewapend, dat wel.
Ik schrijf nu ook snel mijn laatste kaarten - die waren trouwens zeer slecht te krijgen - ik heb ze enkel maar in Hiroshima en Nara gezien. Ik wed dat die eerder dan de kaarten van Paaseiland aankomen.