Fiordland National Park

Na een rustige dag in Queenstown (de naam doet het al wat vermoeden : een mij wat te toeristisch stadje à la iets bij een Zwitsers of Italiaans meer) waar ik op het nippertje mijn Japan Rail Pass heb gekocht, vanochtendvroeg alweer op pad (nou ja, in de bus gezeten - voor tracks heb ik deze keer niet zoveel tijd) naar Milford Sound, bekendste plaats in het spectaculaire Fiordland NP van het zuidereiland. Inderdaad spectaculair, al was het maar omdat het daar 290 dagen per jaar regent, wat - raar maar waar - zijn charme heeft (typ ik nu, helemaal opgewarmd na soep en wijn ...).

Dit keer een Australische gids, ik heb de Barbecuebus genomen (goedkoop, met BBQ-lunch en wat gepersonalisserd) waar verder nog een Amerikaanse familie, een Brit, twee Duitsers en een Ierse opzitten. We rijden via Te Annau (waar ik 's avonds zal slapen) naar Milford Sound, en die laatste 119 km zijn zeker de moeite waard.
Af en toe stoppen we op een of ander uitkijkpunt, langs de weg (geen autobaan natuurlijk, een gewone weg met 1 rijstrook in iedere richting, maar je mag wel 100 km/uur rijden, wat ik nogal snel vind) met vaak een wandelroute van 10 minuten of zo, tot aan een watervalletje, ... Bossen met spookbomen die helemaal met mos bedekt zijn. In de jaren dertig zijn ze aan de weg begonnen en doordat er zoveel problemen waren, was de weg pas in 1954 af.
Eigenlijk ligt MS maar 85 km van Queenstown, in vogelvlucht weliswaar, maar er is maar één weg naartoe, en die gaat via Te Annau (169 km + 119 km). Er bestaan plannen om een rechtstreekse weg aan te leggen, maar dat moet door de bergen, en is zeer moeilijk, en de Nieuw-Zeelanders zijn daar trouwens vierkant tegen. Natuurbehoud en zo, weet je wel. Ze zijn trouwens ook vrij sceptisch over de Unesco-erkenning (net zoals op Paaseiland - daar zijn ze beledigd dat hen niets werd gevraagd), en willen blijven doen wat zij willen.
Langs die 119 km (scenic route - bestaat veel literatuur over) dus geen frietkramen, zelfs geen vuilnisbakken en zo, en maar 1x een toilet. Vergeet benzinestations ook maar meteen. Châpeau trouwens voor het fjord zelf (dus bij MS) : heel simpel met een paar aanlegstijgers en twee maatschappijen, en dat is het ... zuiverder kan het niet.

Het fjord waar we met de boot in (of op ?) gaan, is zeer groot, omgeven door hoge bergen waar watervallen vanaf komen ... we bekijken dit alles in de stromende regen en gaan af en toe naar binnen voor een kop warme thee of koffie. Ik probeer zo goed en kwaad als het kan foto's te nemen zonder het toestel al te nat te laten worden en als ik nu naar de kleine fotootjes kijk, is het goed gelukt !
Reizigers zouden dit misschien niet mogen doen, maar automatisch vergelijk je steeds alles met wat je al gezien hebt. Paaseiland was wat Zanzibarachtig, Cuzco leek op Salamanca, ... Maar dit lijkt echt wel op Noorwegen, zuiver, groen en blauw, zeer mooi helder water, ... De onderste helft van het water is zoutwater, en de bovenste zoetwater. Af en toe is er hier een aardbeving, de laatste een paar weken geleden.
We komen ook een paar keer dolfijnen tegen en wat zeehondjes (die had ik hier nog niet gezien). Al bij al verschrikkelijk mooi, begrijp wel dat het in de zon anders moet zijn, maar dit is veel echter.

In Te Annau ga ik 's avonds in de plaatselijke moderne cinematheek naar een korte documentaire over Fiordland, net uit met mooie Maorimuziek (de Maori's heb ik nog niet gezien trouwens), en ik zie nu vanuit de lucht wat ik 's middags vanop de vaste grond en het water heb gezien. Echt wel knap. Ik zit naast een paar locals, en die vinden het ook prachtig ...

Ook in de supermarkt geweest om wat fruit te kopen : kiwi's, hele bleke perern en eindelijk weer eens een paar sinaasappels, die heb ik echt gemist (in Zuid-Amerika zagen die er niet lekker uit). Bananen laat ik links liggen - die kan ik nu even niet meer zien !