In 40 days around the world

17 januari 2004 ... nog geen uur veertig en al een pakje met drie boeken en de Magnumfoto van Elliot Erwitt 'New York 1955'. Het startsein !

Monday, November 29, 2004

Maandag

Alweer vroeg wakker, waarschijnlijk tot ergernis van mijn kamergenoot. Ontbijt in hetzelfde tentje als gisteren.

Ik ga met de taxi naar de ruïnes vlakbij Cuzco. Eigenlijk kun je dat in een dag combineren met een grote wandeling, maar alleen waag ik me daar niet aan, is volgens de Lonely Planet niet verstandig. Laat me afzetten aan Sacsayhuman, een tempel met ook incagraven in de buurt. Werd ook als verdedigingsgordel gebruikt toen de Spanjaarden eraan kwamen. Zeer groot, met nog veel ongeschonden overblijfselen en ook wekrmannen die aan het restaureren zijn - je ziet ze overal.
Darna lopend de klim naar Qenko - onderweg daarnaartoe (15´) druk genoeg. datis een heilige plaats met een monoliet. Ook wat tekeningen op de muren.

Terug lopend, over een pad, niet vemoeiemd, want het loopt naar beneden. Moet nog steeds af en toe naar adem happen.

Om een uur of vier afspraak met de vrouw die me naar Ollantaytambo brengt, om daar de trein naar Aqua Calientes (Machu Picchu) te nemen. Een hele belevenis : voor het eerst de andere kant van Cuzco gezien (waar ik niet graag alleen zou rondlopen) en dan een geanimeerde busreis (een jongeman brengt er de stemming in met allerlei trucs). Busreis duurt bijna 2 uur. Telkens als we stoppen, komen er meisjes iets verkopen. Het meisje met de maïskolven heeft het meeste succes, ik heb ook wel zin, maar waag me er maar niet aan. In Ollantaytambo is het een heel gedoe : tickets moeten met paspoort worden gekocht (om doorverkoop tegen te gaan) en je moet er lang van tevoren zijn. Ik ga even op het perron (afgesloten met hekken) naar het toilet en moet mijn paspoort achterlaten bij de bewaker ... Er staan heel wat kraampjes waar ook weer maïskolven worden gekookt (bleker en veel groter dan bij ons - niet zo zoet ook, blijkt een paar dagen later).
Het zijn vooral buitenlanders die naar Aqua Calientes gaan (het dorpje beneden Machu Picchu). We mogen eindelijk op de trein (die het trouwens de backpacker train) na nog een extra controle en rond een uur of tien word ik door iemand naar mijn hostal gebracht. Hostal ligt letterlijk naaast de trein . Het spoor loopt letterlijk door een van de hoofdstraten van AC ...

0 Comments:

Post a Comment

<< Home