Santiago de Chile
Vrijdagochtendvroeg uit Lima vertrokken : om 5.30 u met Max, de chauffer van Jean-Paul. Is 2x getrouwd en heeft 5 kinderen. We babbelen wat, hij kan wat Engels en ik wat Spaans (toch af en toe jammer dat ik het niet beter kan)en hij geeft mij 2 hartelijke zoenen ter afscheid.
Op het vliegveld heb ik geluk : terwijl ik wat bij de gate loop te slenteren, vragen ze me of ik niet eerder wil vertreken, met het vliegtuig uit NY dat enkel een tussenlanding maakt. Ik zeg natuurlijk geen nee, maar sta erop te zien dat mijn bagage dan ook in het vroegere vlieguig zit. Raar maar waar : als ik uit de bus kom (ik heb al kms gereden op vliegvelden), zie ik inderdaad de zak met mijn rugzak al liggen ...
In het vliegtuig komt er niet veel van in huis om veel voor te bereiden : ik zit naast Luis Bahamondes, een Chileense zakenman die goed Engels spreekt. Hij praat me de oren van het hoofd. Iemand die al veel gereisd heeft voor zijn werk, ook al in België (Antwerpen en Brugge)en die duidelijk hard werkt, maar ook geniet van het leven. Ook hij heeft een vroegere vlucht.
Jeugdherberg in Santiago ziet er ged uit : kamer alleen, met badkamertje en zelfs tv (met BBC World Service, CNN en Canal 5). Veel lijkt er neit gebeurd te zijn sinds mijn vertrek uit Europa.
Santiago is een zeer grote stad (6 miljoen inwoners) die ontzettend vervuild is (ik denk een stuk meer dan Lima). Wel is het verschil met bv Lima heel duidelijk (Luis heeft ook uitgelegd dat de andere Zuid-Amerikaanse landen niet bepaald dol zijn op Chile - er is nogal wat oorlog gevoerd en Chile heeft vaak gewonnen) : weinig getoeter, iedereen rijdt ongeveer op zijn eigen rijvak, veel reclame, geen sloppenwijken in de buurt van het vliegveld (maar wschl wel ergens anders), ... Toch spreken wze ookhier weinig of geen Engels (zelfs niet in dejeugdherberg) maar vor zo´n grote stad is iederen zeer vriendelijk !
De loketbeambte in het postkantoor heeft mijn vlucht (nog eens - je kunt het niet vaak genoeg doen volgens LP) naar Paaseiland bevestigd, zomaar omdat ik het vroeg ... Buschauffeurs vergeten je niet te zeggen wanneer je eraf moet, ... het is al een paar keer gebeurd dat mensen me iets vragen : het uur bijvoorbeeld, en ook op de bus wat ik voor mijn kaartje had betaald ...
Om de stank te ontvluchten, ben ik de tweede dag naar Valparaiso gegaan : slechte keuze, want daar stinkt het ook (a la Kennedytunnel als het file is, en je daar zelf tussen de auto´s zou lopen). Heb wel een stukje strand gevonden. Idem dito voor Viña del Mar, waarna ik dan weer naar Santiago ben teruggegan en een tochtje met een treintje omhoog heb gemaakt om van het uitzicht te genieten ... Ja, ern hele grote stad als je zo uit de hoogte kijkt. Onderweg een Nieuw-Zeelander ontmoet, de eerste dag hier ook al - handig voor tips.
In de stad zelf heb ik een zeer leuke buurt ontdekt met veel kleine boekhandeltjs, gallerijen, koffiebars en terrasjes (niet zo frequent in ZA). Wel niet veel gegeten, enkelveel gedronken omdat ik de eerste dag, blij als ik was iets mer Europese dingen te zien, een completo heb gegeten (hotdog met zuurkool en sausjes met gekke kleuren). Ik ben niet ziek geweest, maar heb wel gevoeld dat het niet hetzelfde als een pak frieten was ...

0 Comments:
Post a Comment
<< Home