In 40 days around the world

17 januari 2004 ... nog geen uur veertig en al een pakje met drie boeken en de Magnumfoto van Elliot Erwitt 'New York 1955'. Het startsein !

Thursday, December 30, 2004

Bangkok

Eerste verrassing van de dag : we komen precies op tijd in Bangkok aan en ik ben om 7 uur in mijn (relatief sjieke) hotel (Amari Atrium Hotel, in het oosten van de stad), waar ik ook meteen mijn kamer krijg ! Ik laat meteen de TV goed afstellen - BBC World lukt niet - en dan merk ik ook dat min CD's ontbreken. Geen ramp, (klinkt gek, maar dit is peanuts vergeleken bij wat ik de laatste weken allemaal gehoord en gezien heb) maar ik ben heel blij dat dat niet betekent dat ik foto's kwijt ben, en ik doe meteen een oproep aan het Guesthouse om te zoeken. Ik schakel ook Etienne (cf. fietstocht) in, die een hele dag met groepen in de weer is en dus pas de volgende dag in het guesthouse gaat kijken, en de mensen van het guesthouse zeggen wel dat ze zijn gaan kijken, maar ik geloof er niets van ...
Dat is het verschil tussen Azie en Afrika : je boos maken helpt soms wel in Afrika - ik heb gemerkt dat dat je in Azie enkel verder van huis brengt (en ik zit al zo ver - hahaha)!

Die hele rompslomp neemt wel wat tijd in beslag, ik ga ook even langs bij 'Hotelplan', een reisorganisatie vlakbij het hotel waar ik via Etienne mijn kamer heb geboekt, bij Alain De Vacker, een Vlaming die al 12 jaar in het buitenland woont (en ervan overtuigd is dat het hier toch beter is dan in Belgie). Bij Hotelplan werken vooral Belgen, dank zij hun polyglot zijn. Bij hem 'boek' ik een taxi, om mij de volgende dag naar Ayuthaya te brengen, daar rond te rijden, en dan via Bang Pa-In terug te brengen (voor 1.100 bath).
Het wordt wel kiezen, deze laatste dagen, want er is veel te zien en weinig tijd. Ik verken ook meteen het hotel, er is een zonneterras met jacuzzi (ik probeer dat even) en ook een zwembad (ijskoud water - wordt niet verwarmd en is in april-mei, zo vertelt een Brit mij, 30 graden). Verder ook massage en zo, een sportzaaltje en een fitnesszaal.

En dan op stap : met de boot naar 'het centrum'. Eerst vaar ik de verkeerde kant op (moet dat stukje niet betalen !), en dan goed, in een rotvaart over een soort van kanaal dat door Bangkok strooomt. De kaartjesscheurders staan op de rand van de boot en moeten bukken als we onder een brug doorgaan - spannend.

Ik bezoek Vimanmek Teak Mansion, een ontzettend groot huis (het gootste van de werreld) in teakhout, tweede helft 19de eeuw. Zeer mooi, alleen de rondleiding slaat nergens op (ik heb er deze reis abnormaal weinig gehad, voornameljk door het taalprobleem). We zijn verplicht ons bij een groep aan te sluiten, en we krijgen in 45' 3 verschillende gidsen - ze lossen elkaar af .... Ze kennen de Engelse woorden wel, maar hun woordaccent en intonatie is zo anders (fout dus), dat je zeer geconcentreerd moet luisteren, en dan nog. Als je vragen stelt (wat ik zo wel eens doe), dan zijn ze van de wijs, begrijpen ze het niet (ondanks het taalniveau waarop de vraag gesteld wordt = basic) en krijg je of geen antwoord, of een antwoord naast de kwestie. De rondleiding gebeurt heel snel, we zien als in een roes dat koning Rama V heel wat waardevolle dingen (veel Europees) gekregen heeft en verzameld heeft (en ook veel vrouwen tegelijkertijd had, dat kon toen nog). Te vergelijken met het huis dat ik in Santiago heb bezocht - dateert van dezelfde peride. Gidsen zijn in een soort militair uniform, er lopen er heel wat rond die niets uitvoeren en zij zitten - helemaal niet stiekem - op stoelen waar wij niet mogen opzitten. In Thailand worden trouwens heel wat tempels opnieuw gebouwd, en niet gerenoveerd - dat is voor de Thais een beter bewijs van eer aan hun godsdienst.
Daarna loop ik door het olifantenmuseum - niet bijzonder, bijna waste of time. Daarna ga ik met de taxi (niemand kan mij vertellen waar ik heen moet) naar een winkelstraat (met verrassend weinig smog) met een paar tweedehandsboekhandels - daar barstte het in Chainag Mai van - alle Engelstalige toeristen natuurlijk. 't Is dat mijn rugzak al vol zit, en de vorige vlucht 18 kg woog, anders kocht ik hier wel het een en ander. Zeer goede keus in de meeste winkels. Ik beperkt met dus tot de biografie van Tolkien voor op het vliegveld zaterdag (ik moet daar zeer goed van tevoren zijn, uiterlijk om 22.00 u en vlieg om 00.50 u - oeps, nu net mijn bioritme weer ongeveer op peil is ...).

Ik drink en eet ergens nog wat, en vaar dan terug in de goede richting naar het hotel. Daar nog even een babbel met Hotelplan, eten in iets Thais aan de overkant (de enige buitenlander - die zitten voor de rest in het hotel of in The Steakhouse eventjes verder - ik heb deze tip van een Brit) en naar bed ... Ook nog BBC World gekeken - toch wel een beetje een domper op de (reis)vreugde - verschrikkelijk wat ik allemaal zie. Ik had een deel al in Bangkok Post gelezen (gek trouwens dat het Engels in die krant, net zoals in HK en Japan, anders is dan in de UK bijvoorbeeld, stukken makkelijker) maar zie het nu allemaal - ik heb echt wel geluk gehad - ik ben geen strandganger, maar als ik bv. een volle maand in Thailand was geweest, was ik waarschijnlijk wel die richting uitgegaan. Alain vertelde dat hij en zijn vriendin eerst van plan waren om een strandvakantie te boeken, maar uiteindelijk toch naar Belgie waren gegaan voor de Kerst - ongeluk (en geluk dus) zit vaak in een klein hoekje.


0 Comments:

Post a Comment

<< Home