The lost city

En dan is het zover : ik begin de dag stout en ga, als de gids te laat is (we ziten hier in Zuid-Amerika) alleen met de eerste bus naar boven, weliswaar nadat ik de controlejuffrouw beneden aan de bushalte gevraagd heb of ze dat aan de gids wil zeggen ('rood rugzakje en rode waterfles'). Eigenlijk vooral na ontbjt met Vlaming (reisgids van o.a. Koning Aap) die zegt dat de bus pas vertrekt als hij vol is ... heb ik aleens in Lima meegemaakt...

Meteen nadat ik boven ben, komt de volgende bus al met de gids en 3 anderen (twee typische Franstalige Zwitsers die me verwijten 20' te hebben gewacht)! En dan begint het : de eerste indruk is gek, omdat we zien (er is wel geen zon)wat we de voorbije dagen steeds op kaarten, in boeken en op posters hebben gezien : MP vanut het oosten gezien.
Met de gids doorlopen we in twee uur het geheel : op en af, af en toe komen we toeristen en vooral veel scholieren tegen. In het hoogseizoen komen er hier zo'n 2000 toeristen per dag - het grootste deel rond 11.00 u (met ene rechtstreekse trein vanuitCuzco).

MP ligt 2400 meter boven sea level (dus 1000 meter lager dan Cuzco) e ligt tusen 2 bergen (waarvan ik er en zal beklimmen). Een zeekerre Hiram Bingham uit de US ontdekte de site toevallig, toen een boer hem vertelde dat er in de burt een paar ruïnes waren (ze hadden er al een paar andere gevonden). Het gekke is dat dit gebied nooit door de Spanjaarden werd ontdekt ! In het gebied liggen verschilende Incawegen en -ruïnes die er nu nog zijn juist omdat niemand wist dat ze er waren.

Als je het grondplan bekijkt, zie je meteen dat het een hele stad is : gewone huizen, tempels, begraafplaats, esplanade, ... Indrukwekkend omdat het nog zo volledig is (en toch van voor de 16de eeuw) ! Je kunt foto´s blijven nemen, bv van de stenen zelf (voor de tempels werden er andere gebruikt dan voor de huizen). Enalesligttussen twee bergen, met daarachter weer nieuwe bergen ... Echt superknap en mooi, je blijft kijken (en met oppassen dat je niet struikelt) en de moeite doen om overal hemn te klimmen,ant alles ligt op andere hoogtes.

Na de gidsbeurt beklim ik de Huayna Picchu : zgn. 45 minuten (ik doe er 1.5 uur over, maar blijf veel staan onderweg, al was het maar om naar adem te happpen). En net als ik helemaal boven ben, komt de zon erdoor. We zitten daar met een hele groep en eten, drinken en praten wat. Achter ons doet een man opeens zijn kleren uit ... natuurlijk is dit een Brit die een foto maakt terwijl hij op de berg ligt, met enkel zijn hoed in het midden en en kerstmuts op zijn hoofd ... ik besluit dat niet te doen, heb trouwens maar 1 hoedje bij me. Het is wel lachen geblazen : telkens als er nieuwe mensen komen die op die plek gaan zitten, beginnen we weer ...

De tocht naar beneden maak ik met een keurige Engelsman die blij is even van zijn ouders verlost te zijn ... gaat een stuk sneller maar je hebt iets meer techniek nodig. Ik teken uit en merk dat er in total 222 mensen naar boven zijn geklommen (ik was nr 72).

Daarna eet ik de duurste frietjes van mijn leven : ze hanteren hier 3x Europese prijzen ! En daarna loop ik nog eens systematisch door de hele site, kom nieuwe dingen tegen, zie het vanuit een anderehoek ... een fantastische ervaring die nieuwsgierig maakt naar meer !

Maandag

Alweer vroeg wakker, waarschijnlijk tot ergernis van mijn kamergenoot. Ontbijt in hetzelfde tentje als gisteren.

Ik ga met de taxi naar de ruïnes vlakbij Cuzco. Eigenlijk kun je dat in een dag combineren met een grote wandeling, maar alleen waag ik me daar niet aan, is volgens de Lonely Planet niet verstandig. Laat me afzetten aan Sacsayhuman, een tempel met ook incagraven in de buurt. Werd ook als verdedigingsgordel gebruikt toen de Spanjaarden eraan kwamen. Zeer groot, met nog veel ongeschonden overblijfselen en ook wekrmannen die aan het restaureren zijn - je ziet ze overal.
Darna lopend de klim naar Qenko - onderweg daarnaartoe (15´) druk genoeg. datis een heilige plaats met een monoliet. Ook wat tekeningen op de muren.

Terug lopend, over een pad, niet vemoeiemd, want het loopt naar beneden. Moet nog steeds af en toe naar adem happen.

Om een uur of vier afspraak met de vrouw die me naar Ollantaytambo brengt, om daar de trein naar Aqua Calientes (Machu Picchu) te nemen. Een hele belevenis : voor het eerst de andere kant van Cuzco gezien (waar ik niet graag alleen zou rondlopen) en dan een geanimeerde busreis (een jongeman brengt er de stemming in met allerlei trucs). Busreis duurt bijna 2 uur. Telkens als we stoppen, komen er meisjes iets verkopen. Het meisje met de maïskolven heeft het meeste succes, ik heb ook wel zin, maar waag me er maar niet aan. In Ollantaytambo is het een heel gedoe : tickets moeten met paspoort worden gekocht (om doorverkoop tegen te gaan) en je moet er lang van tevoren zijn. Ik ga even op het perron (afgesloten met hekken) naar het toilet en moet mijn paspoort achterlaten bij de bewaker ... Er staan heel wat kraampjes waar ook weer maïskolven worden gekookt (bleker en veel groter dan bij ons - niet zo zoet ook, blijkt een paar dagen later).
Het zijn vooral buitenlanders die naar Aqua Calientes gaan (het dorpje beneden Machu Picchu). We mogen eindelijk op de trein (die het trouwens de backpacker train) na nog een extra controle en rond een uur of tien word ik door iemand naar mijn hostal gebracht. Hostal ligt letterlijk naaast de trein . Het spoor loopt letterlijk door een van de hoofdstraten van AC ...

Zondag in (toeristisch) Peru

Blijkbaar is zondag hier voor bijna iedereen een gewone werkdag - al vroeg lopen er mensen op straat, en ik ben de eerste om ergens te ontbijten (mate de coca, verse broodjes, jam en een groot glas vers vruchtensap - en dat voor 5 soles (ongeveer 50 BEF)). De taxi's toeren ook al rond het grote plein en toeteren er op los - dat is iedere keer als ze een toerist zien die niet echt met gezwinde pas ergens naartoe loopt.

Nee, ik ga met de bus naar Pisac : een dorpje in de Sacred Valley, heeft ook een Incaruïne maar is vooral bekend voor de markt.
Een busrit van een uur waar ik (met 3 anderen) zowat de enige toerist ben. Bus zit gevaarlijk vol en ik vind nog snel een plekje achter de chauffeur, eigenlijk op iets waar iets onder zit wat tijdens de reis geleidelijk warm wordt - mijn fleece helpt nog een beetje. Er staat een jongen vooraan die de weg uitlegt, en als ik vraag of dat wel normaal is, zegt hij dat het de eerste rit van de chauffer is. Fingers crossed dus, en dat is nodig - gelukkig heb ik pas teggen het einde van de reis door dat de chauffeur iedere keer voor een moeilijke bocht (Valley tenslotte) een slordig kruisteken maakt, dacht eerst dat hij enorm transpireerde ...
Pisac is een klein kleurrijk dorpje waar ik vanop een balkon koffie dronk (en vergat een foto te maken), een babbel met Nederlanders had en verder wat leuke dingen voor een spotprijs (je zou er eigenlijk voor in de grond moeten zakken) kocht. Goed dat dit pas het beginpunt van mijn reis is ...
Kinderen worden hier overal voor gebruikt, zelfs om de aandacht te trekken. Bij een jongetje heb ik wat leuke dingen gekocht. 'Wij toeristen' moeten toch wel geweldig veraf zijn voor de mensen hier - volgens mij kunnen er heel veel niet schrijven en heeft lang niet iedereen die verkoopt een idee van de prijzen buiten Zuid-Amerika. Maar aan de andere kant : we brengen geld in het laatje, en dat heeft iedereen hier zeer duidelijk nodig. Soms is het feit dat je zo vaak aangesproken wordt vermoeiend en vervelend, maar ik denk dan maar dat het soms hun enige manier is om (door te verkopen) aan geld te komen.
Naar de bekende ruine ben ik niet geweest : ben toch wel heel snel buiten adem en kan bijvoorbeeld geen 5 slokken na elkaar uit een fles drinken ... Iets minder energiek als anders, maar nog altijd actief genoeg, dat wel.

Op de terugweg met 2 inlanders en een echtpaar uit Lima de taxi teruggenomen ... chauffeur kende de weg op zijn duimpje en in een mum van tijd stonden we in weer in Cuzco.

Op 3250 m hoogte

Na een zeer goede vliegreis met Lan Peru - op tijd, lekkere snack en zeer netjes en nieuw alles - in Cuzco aangekomen. Heb niet veel last van de hoogte - ik heb wel het gevoel of ik wat lang in de zon heb gezeten en heb dan ook weinig gedaan vandaag. Heb sowieso nog last van het uurverschil - slaap goed maar zord vroeg wakker en rond 17.00 u lijkt een dutje wel wat ...

Meer nieuws dus morgen, moet alweer naar het toilet - veel drinken is de boodschap op hoogte, heb 2.5 liter op, anders droog je uit - maar ik moet nu wel weer naar het toilet. Zal eens ergens een kopje Mate de coca gaan drinken ...

Het is hier pas echt Peru, denk ik !

Lima

Vandaag dus naar Lima, de eerste Zuid-Amerikaanse stad. Jean-Paul heeft op de kaart laten zien wat veilig is, en wat je zeker moet vermijden. Ernaartoe met een collectivo, een soort van taxi die op verschillende punten verschillende reizigers meeneemt. Rit van 25 minuten kost 2.5 soles = 25 BEF ongeveer. Eerst geld op de bank gewisseld, voor 100 dollar teveel gehad, maar het toch wel gezegd, want anders gaat dat van het maandloon van het meisje dat mij hielp af, en gemiddeld wordt er hier zo'n 200 dollar per maand verdient ...
In Lima natuurlijk naar de Plaza de Armas, die heb je overal en meteen de change of the guards meegemaakt, natuurlijk niet voor een of andere koningin, maar voor de president, Toledo. Babbel met een paar mensen die stonden te kijken: iedereen kent Belgica van de chocola en het voetballen, en ze weten ook dat er meer talen worden gesproken.
As je op een babbel uit bent, geen probleem. Iedereen wil praten, en toch toevallig dat er eerst een jongen rechts van je op een bankje komt zitten, en daarna iemand links die zegt dat ze haar Engels wil oefenen. Zo te horen had ze dat al vaak gedaan.
Het komt er in ieder geval op aan dat de mensen proberen iets aan je te verdienen, wat gezien de armoede waarin ze leven, begrijpelijk is. Boodschap is dus goed uit je doppen kijken !

's Middags de kerk van San Franciso bezocht met de catacomben - zeer mooi, vooral de zeer stoffige bibliotheek, de catacomben zelf en de kloostergangen. Rondleding in het Spaans met af en toe wat Engels. Daarna poging gedaan om een berg vlakbij met een mooi uitzicht op de stad te bezoeken. Het busje bleef een halfuur dezelfde rondjes draaien, waarna ik mijn geld heb teruggevraagd en ben uitgestapt. Er bestaat een heel circuit om die busjes vol te krijgen, mensen springen op en af om mensen te ronselen, maar gezien het weer geen susses. Geen zon en wat onhelder, misschien ook wel door de smog, de stofregen en de gewone stof.

Nog even gecheckt of ik geen reserveaccu voor mijn fotoestel kon krijgen, maar dat is hier blijkbaar onvindbaar - gewoon voor het geval dat er iets misgaat ...

's Avonds in Barranco gegeten en nog wat babbels gehad met het Belgische trio - 3 dames van tussen de 65 en 75 jaar !!! - dat 3 maanden gaat ronddtrekken en een van die dames kent mijn moeder, dus puur toeval - en een Duitse die eerst in Caracas gewerkt had, en nu na enkele avontuurtjes weer naar huis vloog.

Volle maan in Barranco

In Berchem volle maan ... in Lima ook. Na een lange vliegreis (en spannende autotocht vanaf het vliegveld (je bent hier je auto en leven niet zeker) nu in 'Safe in Lima' bij Deinzenaar Jean-Paul in Barranco, buitenwijk aan zee.
Slechts 30 minuten te laat, reis met veel turbulenties en opgehaald van het vliegveld - pure luxe dus !

--------
Onderweg zeer zonnig weer gehad - na het Atomium lang niets interessants, en dan : de Pyreneeën ! Je zag de wegen zelfs liggen.

In Madrid in dezelfde gates als vorig jaar geweest. Niet veel te beleven, uno cafe con leche gedronken en een paar krentenbollen gegeten. Na een verboden foto van het vliegtuig een koninginneplaats gekregen : op de eerste rij aan het gangpad. Wel met drie (andere) dames : Britse moeder en dochter die een luxereisje gingen maken en een Zuid-Amerikaanse. Een heel gedoe voordat we opstegen met 20' vertraging : blijkbaar wilde een echtpaar naast elkaar, maar ik ben toch maar blijven zitten (wie weet hoe ik de 14 andere keren kom te zitten).
Als alle vluchten op cateringgebied idem dito zijn, val ik gegarandeerd af : pas na 2 uur eten & (vooral) drinken (net toen ik dan maar een pakje Sultanakoekjes had verorberd). Daarna haast verplichte film - alle gordijntjes 'naar buiten' gingen zonder pardon dicht, en voor het gemak meteen 3 films (laatste licht erotisch). Voor de reizigers met initiatief was er drinken, later ook een boterham uit een pakje en om 17.30 u nieuwe tijd (na 10 uur vliegen) dan toch een lichte broodmaaltijd ... Omdat de stewardessen niet rondkwamen, ontstond er allerlei oponthoud, met de turbulenties keerde niemand spontaan naar zijn plaats terug, kotrom Zuid-Amerikaanse gezelligheid die de stewardessen op de zenuwen werkte - had tot nu toe nog nooit een snauwende stewardess gezien ...
Onderweg trouwens de hele gids over Machu Pichu gelezen, 2 kranten en stukken film gezien ... wat proberen te dommelen - was zo onderhand 24 uur op met weinig slaapreserve.
Enfin, goed geland en de lange wachttijd doorstaan - paspoortencontrole dacht dat ik Zweedse was.
Tss haakjes : in Brussel alarm bij controle (schoenen uitdoen die iemand even meenam), en in Madrid en Lima niets. Wordt vervolgd !

3,95 mln mensen - 39,2 mln schapen

Hooray ! De trip naar Nieuw Zeeland is helemaal gepland : ik regelde zelf de eerste 4 dagen, en Roger (ontmoet in Australië) zorgt voor de rest en breng mij naar Christchurch op vrijdag 17 december.

En zo simpel is het : je stuurt een mail naar de jeugdherberg in Chriustchurch, mailt een paar keer heen en weer (gaat snel, want als je 's avonds mailt, is het daar ochtend, dus je krijgt 's avonds nog antwoord), en klaar is Kees !

----------
From: "Christchurch Rolleston House"
Date: Sat, 20 Nov 2004 15:16:55 +1300
To: "Riet Bots"
Subject: RE: final reservations/bookings

Hi Riet,

Your trip is confirmed. The train arrives at Kaikoura at 10.30am, and that gives you 15 minutes to check in for the whale watch (it is at the same place). The train has a full refund if cancelled before the train departs. Our female only dorm beds are $23.
The train to Greymouth again has full refund if cancelled before departure. The InterCity bus to Franz is the same if cancelled at least two hours before departure. The female only dorm in Franz is $26.
The Atomic bus will pick up from the YHA, and has a 10% fee if cancelled.
Your documents are at our reception, you can pick them up when you check in.

Kind regards,

Nigel Spence
Rolleston House YHA
5 Worcester Boulevard
Christchurch, NEW ZEALAND

Cancellation Policy
- For bookings cancelled before 6pm the day before arrival there no penalty
- For bookings cancelled after 6pm the day before arrival the first night will be charged
- Non notification will result in all nights booked being charged

------------

From: Riet Bots
Sent: Saturday, 20 November 2004 7:37 a.m.
To: Christchurch Rolleston House
Subject: final reservations/bookings

Hi Nigel,

As promised, you receive hereby the confirmation of the bookings and reservations for my first days in NZ.

Friday Dec 10 :
1 night in YHA Rollestone - 1 bed in dormotory* - 22$

Saturday Dec 11 :
transfer to the train station (dep. 6.30am)
return train ticket to Kaikoura (dep. ChC 7.30am, dep K 4.08pm) - 70$
booking of whale watch - 125$ (payable on arrival)
1 night in YHA Rollestone - 1 bed in dormotory* - 22$

Sunday Dec 12 :
transfer to train station (dep 7.08am)
Tranzalpine train to Greymouth (dep. ChC 8.15, arrival Gr 12.45pm) - 86 $
Intercity coachlines to Franz Jozef (dep. Gr 1.30 pm, arrival FJ 5.05pm) - 38 $
1 night in YHA FJ - 1 bed in dormotory* - 24 $

Monday Dec 13 :
Atomic bus to Haast (dept. 10am, arrival H 1..20) - 35 $
re I should arrive in the evening.

* as men snore much more than women (I am sorry Nigel,,)), I would rather prefer staying in a female dormotory if possible - if not available, no worries.

I am a member of Hostelling International - Number XXXXXXXX - valid until XXXXXXXXX.
My master card Number is XXXXXXXXXXXXXX , valid thru XXXXX.

Could you confirm all this, as well that I can just show up on Friday Dec 10, early evening ?

Kind regards,

Riet Bots

Top reads New Zealand

Onbekend maakt onbemind ??

The season of the new Jew, Maurice Shadbolt (1987)
Whale rider, Witi Ihimaera (1987)
Bone People, Keri Hulme (1988)
The Carpathians, Janet Frame (1988)
Going west, MauriceGee (1993)
In a fishborne church, Catherine Chidgey (1998)
The book of fame, lloyd Jones (2000)
The vintner's luck, Elizabeth Knox (2000)
Dreams lost never walked, Raumoa Ormsby (2003)
Electric, Chad Taylor (2003)

(Lonely Planet, 2004)

In Pieter Steinz' 'Lezen &tcetera' krijgt NZ, i.t.t. Australië, geen apart plekje. Bij de N enkel New York trouwens.

Site over Nieuw-Zeelandse literatuur : http://www.piperpat.co.nz/nz/society/writing.html
Site over literair toerisme in Nieuw-Zeeland : http://www.bookcouncil.org.nz/littourism/indexliterarytourism.htm

In 'Vakantieboekenalmanak 2004' (trouwens stukken beter dan de kleine Trotter over reisliteratuur) slechts één boek (ik reken veelschrijver Dolf de Vries even niet mee) van Keri Hulme : Kerewin (Arbeiderspers)

13 romans die zich afspelen in Japan

(uit Lezen &tcetera, Pieter Steinz)

Het verhaal van Genji, Murasaki Shikibu (Kyoto)
De vrouw in het zand, Kobo Abe (surrealistisch verhaal over man die vrouw in kuil gevangen houdt)
Stilte, Shusaku Endo (Kyushu)
Zwarte regen, Masuji Ibuse (verwoeste levens na Hiroshima)
Shogun, James Clavell (ons wschl. allen bekend)
Mokusei, Cees Nooteboom (Hollandse fotograaf verliefd op Japans model)
Pictures of the water trade, John David Morley*
An artic of the floating world, Kazuo Ishiguro
Ransom, Jay McInerney
Kitchen, Banana Yoshimoto (eenzaamheid in gorte moderne stad)
Zijde, Alessandro Baricco (ziderupshandelaar verleid door vrouw)
Memoirs of a geisha, Arthr golden (over een geisha in Kyoto - geen actueel beeld)*
Met angst en beven, Amélie Nothomb (Belgische vrouw in japanse multinational)*

Om lezersmails voor te zijn : ons aller Murakami wordt wel besproken in het boek, maar hij staat niet in dit specifieke lijstje.

Het septembernummer van Deus ex Machina (www.deusexmachina.be) besteedt een hele focus aan Japanse literatuur : actueel en modern.

* al gelezen

Bezoek aan 'Wegwijzer' in Brugge

Vandaag ben ik dan eindelijk in het informatiecentrum van Wegwijzer geweest. Wegwijzer is een West-Vlaamse organisatie die de Nederlandstalige reiziger van allerlei aspecten ivm reizen (van weekends tot langdurige reizen, via verzekeringen naar cursussen) op de hoogte houdt, en dat eigenlijk via een vrij eenvoudige formule 'Reizigers informeren reizigers'. Bij de meesten vooral bekend via tijdschrift 'Reiskrant' en de jaarlijkse Reismarkt in Brugge.

Die mond-tot-mond-reclame gebeurt in de reisverslagen op de site (jammer genoeg technisch niet echt je van het - je moet als je reisverslagen downloadt, steeds opnieuw je paswoord ingeven !) en in het centrum zelf. Daar is ook een reisgidsenbibliotheek waar je 'u' tegen zegt (in openbare bibliotheken liggen de boeken er in de 900-afdeling er vaak slordig bij en is wat je nodig hebt meestal langdurig op reis).
Vooral de laatste edities van Lonely Planet en Trotter sprongen in het oog - ik herinner me niet dat ik hopen 'Travel packs' of 'Capitoolgidsen' heb gezien ... maar misschien lagen ze buiten mijn oogbereik. Verder toch ook veel onbekendere Engelstalige gidsen.

Andere ontdekkingen : recente nummers en oudere volledige jaargangen van vele reistijdschriften (NL, FR, GB, D), o.a. ook 'Geographical' en 'Wanderlust', (zeer de moeite waard - in Londen ontdekt) ; wandelkaarten ; bakken met logiestips over de hele wereld op steekkaarten, rijtje kijkboeken, video's, ... en last but not least (maar niet praktisch als je ver van Brugge woont) heel wat rijen reislectuur en -literatuur in goede staat (dus of nieuw, of niet vaak uitgeleend).
Ook wat Loneley Planets en Franstalige trotters te koop : vrij recent en zo'n 5 euro - helaas te zwaar om allemaal mee te sjouwen op reis.

Al bij al een mooie ontdekking na zoveel jaren reismarktbezoeker en 1x-informant (in 2005 is de reismarkt het eerste weekend van maart - met als hoogtepunten 'Oceanië' en 'Vakanties dichtbij huis').

Dat Brugge niet wat centraler ligt, daarmee moeten we leren leven. Dat de meeste activiteiten ook daadwerkelijk 'in de provincie' plaatsvinden, is wat jammer.

Info : www.wegwijzer.be of info@wegwijzer.be (kopieerapparaat aanwezig)

ps. Die middag in De (Brugse) Slegte : Aku-Aku van Thor Heyerdahl (cf. Kon-Tiki expeditie) gekocht -> belevenissen op Paaseiland ! + de nieuwste LP van Nieuw Zeeland (uit Frankfurter Buchmesse lading) -> 17 euro ipv 26 euro !

32.250 mijl - 74 vlieguren

25 november
Brussel - Madrid - Lima (Peru)

27 november
Lima - Cuzco

3 december
Cuzco - Lima - Santiago (Chili)

5 december
Santiago - Isla de Pascua (= Paaseiland)

8 december
Isla de Pascua - Papeete (Tahiti)

9 december
Papeete - Auckland (Nieuw Zeeland)

10 december
Auckland - Christchurch

18 december
Christchurch - Auckland - Sydney - Tokyo

23 december
Osaka - Hong Kong

25 december
Hong Kong - Bangkok

2 januari
Bangkok - Helsinki

3 januari
Helsinki - Brussel

De rugzak

Vandaag eindelijk de langverwachte rugzak gekocht (grotendeels verjaardagscadeau). Drie weken geleden had ik bij 'De kampeerder' (K2) al eens een paar merken/types gepast (passen is het goede woord). De rugzak (blauw) die toen het beste zat, won het ook deze keer : MacPac - Esprit* Women Dynamic Harness ... let's hope so. Een Nieuwzeelands merk (*heeft niets met het bekende kledingmerk te maken), dus dat zit wel goed. Trekken heet in NZ 'tramping'.

Voorlopige basisbagage ligt al klaar :

- shorts, trekkersbroek en zomerbroek
- 2 t-shirts (ga ervan uit dat ik er onderweg wel wat koop - die trek ik deze vakantie dan meteen aan) en 1 hemdje zonder mouwen
- rode fleece voor ergens onder, grijze fleece met rits en groene fleece (die niet meer echt warm is, maar ook als kussen kan dienen)
- ondergoed en thermisch ondergoed (lange broek en t-shirt lange mouwen)
- 3 paar wandelsokken, 1 paar gewone sokken en 1 paar zeer warme kousen
- wandelschoenen, sandalen
- hoedje (uit Darwin), warme haarband, sjaal
- regenjack

- oorstopjes
- toiletspullen (shampoo fungeert ook als zeep en wasmiddel)
- disprillen, zonnecrème, insektenwerend middel, pillen tegen allergische reacties bij insektenbeten, zalf, 2 injectiespuiten
- kussensloop
- zonnebril
- sporthanddoek (is een handdoek van 120 cm bij 60 cm, weegt 144 g, heeft een enorm absorptievermogen en is zeer snel droog en opvouwbaar in een klein pakketje - idee opgedaan bij iemand van mijn Kakadu NP-groep in Australië)

- extra moneybelt
- vuilniszakken
- papieren zakdoekjes
- aansteker
- zaklamp voor op mijn hoofd (idde opgedaan bij Fransman op de Santiagoroute - handig om je rugzak in het donker in te pakken)
- fototoestel

nog kopen : iets tegen diarree, iets bij hoogttezieke (voorschrift Tropisch Instituut)

weggelegd : wit katoenen jurkje, t-shirt, mouwloos hemdje