After reflections II - all those people ...

Leuke mensen ontmoet ? Ja, natuurlijk ... bij hopen !

PERU
Jean-Paul in Lima : redder in nood voor verdwaalde mensen, zeer behulpzaam en een heerlijke kalmtebron in een no-worry-sfeer voor nog niet-werkafgekickte reizigers die net aan hun reis beginnen. Geen twee vragen tegelijkertijd. Komt uit Deinze en woont al een hele tijd in Barranco (Lima). Je moet het maar doen tenslotte !!
Max : zeer aantrekkelijke chauffeur die voor JP werkt. Heel sympathiek, geïnteresseerd en ja, jammer dat het nog voor dag en dauw was en mijn Spaans niet wat beter was ...
Nancy : een gezonde Vlaamse zeventigster, uit Kapellen, met twee reisgenoten. Na een paar uur ontdekt dat dat een van de mensen is met wie mijn moeder iedere woensdag in Kalmthout bridget ... toevalig of niet.
Straatjongetjes in Cuzco met wie ik een leuke babbel had, die mij na een halve dag weer wisten te vinden en van wie ik, na een interne gewetensgevecht, dan toch 10 ansichtkaarten kocht.
Family man in Ollayantambo die per se een foto met mij wilde. Ik stak dan ook anderhalf hoofd boven iedereen uit.

SANTIAGO DE CHILE
Juan Luis : zakenman uit Santiago die mijn vlucht Lima-Santiago zeer aangenaam heeft gemaakt en mij in drie uur Chili in Zuid-Amerika leerde kennen. Iemand die ontzettend van zijn land en familie hield en apetrots was. Ik moet hem dringend een mail sturen ...
Nieuw-Zeelands echtpaar op trendy terras dat me warm maakten voor hun land. Ook zij verschrikkelijk enthousiast over hun eigen land.
Amerikaan in jeugdherberg die twee dagen heeft getwijfeld of hij mijn pesos wilde kopen en het toen toch niet deed (waarde 10 $). Was vast heel lang op reis.

PAASEILAND
Werner uit een Duitse industriestad. Gelukkig, niet de hele tijd blok aan been. Samen eerste dag deel van het eiland verkend, en tweede dag georganiseerde toer gedaan. Zonsondergang met Japanner en wijn. Heeft al een mail gestuurd die ik nog niet heb beantwoord.
Helen uit Engeland met Cockney accent die langer dan drie dagen bleef en daar ook naar leefde. Was mijn kamergenoot en ik zag haar vooral slapend terwijl ik mijn bed uitging. Voor haar trouwens idem dito, denk ik. Alleen ging zij er dan in.

NIEUW-ZEELAND
Annika uit Duitsland : stevige veertiger (hmmm) die op haar gemakje/eentje reisde en 's nachts zeer hard snurkte. Die deed alsof de vijfpersoonskamer in Christchurch voor haar alleen was en woedend was toen mijn wekker afging toen ik onder de douche stond. Die helemaal perplex stond (of lag) toen ik haar scheldpartij in het Duits beantwoordde ... (tijdens reizen laat ik Duitsers vaak in het ongewisse over mijn Duits)
De Brusselse Ann die mij daar de laatste dag bewonderend verslag van uit bracht.
Roger die ik iets beter leerde kennen en die toch wel zijn titel als advocaat niet altijd waard was ... een doetje voor zijn vriendin ... dank zij hem leerde ik toaal onbelangrijke dingen kennen, dus een andere hoek van NZ. Maar hij was het ook die mij heel veel liet zien, geduldig stopte voor foto's en mij veilig en wel in Christchurch afleverde.
Zijn vriendin Christina : een gefrustreerde Nieuw-Zeelandse die geen seconde haar mond hield (op mijn vraag of 10 NZ$ haar geen halfuur zou kunnen laten zwijgen, antwoordde Roger nee) en, jawel, niet echt heel trots op haar land. En die deed alsof ze Europe en Poland (waarhaar vader vandaan kwam) kende.

Japan
De eerste Japanse eethuiseigenaar op zondagmiddag aan wie ik mijn Japanse zinnetje 'Het was heel lekker' opzei - de eerste die ik typische rituelen (groetcerermonie alvorens aan het werk te gaan) zag uitvoeren.
De Japanse mevrouw in de trein naar Nara - in traditionele kledij - die zomaar spontaan met mij sprak - in keurige Engelse zinnetjes, helaas wat beperkt. Vooral het spontane was zeer leuk ! En haar kleren zeer mooi, vooral de stof zelf. Ze ging in een stzadje voor Nara een cursus theeceremonie volgen.
De Japanse jongen - een jaar of 24 - die voor de lol op een woensdagavond in een koffietent zat te lezen. Die popelde om met een buitenlandse te spreken en die bij ieder bezocht land een gegrinnik + uitroep uitstootte. Leuke afsluiter in Kyoto.

Hong Kong
Eigenlijk niet iemand speciaal - wel alle gekke mensen met een rode kerstmuts die om de haverklap Merry Xmas uitriepen.
Of toch wel ... de Chinees die met mij 10' omliep omdat ik de verkerde vbvus naar de tempel had genomen.
De Britse professor die in Washington een semester over de ManBookerPrize doceerde en die toch wel wat wetenswaardigheidjes vertelde ... De Britse eigenaresse van de boekenwinkel die oh zo very Britisch was, zo midden in een Aziatisch land.

Thailand
De meneer in Chiang Mai aan wie ik vroeg of het een Japann er was en die een Chinees bleek ... die me raad gaf over goed Thais eten, en op een onbehoorlijke manier zijn eten opschrokte en zijn vrouw gewoon stil liet toekijken.
De Belg die maar bleef relativeren
De Belg met wie ik vaak aan de telefoon sprak maar nooit gezien heb - zijn vrouw wel tijdens de tocht met hun orgnanisatie

(...)